Rumusan

Perkataan sejarah dalam bahasa Melayu berasal daripada perkataan Arab, syajaratun yang bermaksud pokok, perkataan Inggeris, history yang bermaksud cerita tentang seseorang, dan perkataan Yunani, historia yang bermaksud penyelidikan.

Herodotus, Ibn Khaldun, E. H. Carr, Muhd Yusof Ibrahim dan Khoo Kay Kim bersetuju bahawa sejarah ialah peristiwa benar manusia yang disokong oleh bukti.

Peristiwa sejarah disusun secara kronologi dan diukur dalam dekad (10 tahun), abad (100 tahun) dan alaf (1,000 tahun), serta dibahagikan kepada zaman Sebelum Masihi dan Masihi.

Sumber primer ialah bahan asli yang belum ditafsir, manakala sumber sekunder ialah bahan yang telah diolah, diterbitkan dan disebarkan kepada umum.

Kaedah bertulis mengkaji sumber bertulis, kaedah lisan mendapatkan maklumat melalui temu bual, manakala kaedah arkeologi mengkaji bahan tinggalan sejarah secara saintifik.

Semua kaedah penyelidikan sejarah bertujuan mendapatkan maklumat yang tepat dan boleh dipercayai.

Kedudukan strategik Melaka menarik kedatangan pedagang dan seterusnya membantu Melaka berkembang sebagai emporium yang masyhur.

Kedudukan geografi, hubungan perdagangan, dan persaingan kuasa masing-masing mencetuskan kesan yang tersendiri terhadap perkembangan sesebuah tamadun.

Tafsiran boleh berbeza kerana pemilihan sumber, sudut pandangan, ideologi dan tujuan penulisan yang berlainan.

Tafsiran yang baik tidak bergantung pada pendapat semata-mata, tetapi dibina melalui penelitian dan perbandingan bukti.

Dengan menghayati sejarah, kita dapat menghargai warisan negara dan mengambil iktibar daripada kesilapan masa lalu.